وهم نوشت۲

خیلی آروم یا خیلی نا آروم فرقی نداره وقتی زندگیت با یه چیزایی که نباید خوشی بیاد توش.....

فکر کردن خوبها نه اینکه بخوام بگم بده ولی خب بی فایدس مثه تمام کارایی که فایده ندارن هی یه روز میگم چند وقت دوری یه روز میگم نهههههه دوری که نشد کار باید یه فکر خوب کرد ولی اخرش به جایی نمیرسم ..... 

اولش که با راحیل دوس شدم فک میکردم چقدر شبیه خودمه خانوادش دیده شناختن سرو وضعشم معلومه که مثه بچهای ستوده خیلی گیر نیس میشه باهاش بود.... نمیدونم به یه ماه رسید یا نه که گفت گلی و عارفه!منم بهش گفتم که نه! اونم گفت باشه ! ولی چی شد که الان به جایی رسیدم که حس میکنم جای من نیس بین اونا یا یه احتمال قوی ترش اینه که من از لحاظ روانی عادت دارم تو ذهنم ببافم..... 

چقدر نباید به کسی دل ببینم به کسی امید داشته باشم واقعا چقدر گاهی حواسم پرت میشه ...... راحیل یا هر کسه دیگه ای با وجود خوبیا بدی هم دارن بدی که نه اخلاقیاتی که باعث میشه من ازش منجزر شم و حالا این منم که در عین خنسردی باید از کنارش بگذرم......

+قلبم به تپش افتاد وقتی سوار اون پژو ۲۰۶ نوک مدادی دیدمش و بدترش این بود که فقط شبیهش بود ...... 

به قول شاعر گفتنی so fuck u anyway