اینجا که من هستم شده دقیقا وسط میدون جنگ.
یکی داد میزنه میگه داد بزن بگو حالت بده بزار بفهمن داری میمیری نه اینکه وقتی مردی ببینن مردی.
اون یکی میگه بابا چه خبرته مگه سر آوردی مگه فقط خودت مشکل داری بشین سرجات کم چس ناله کن .
یکی دیگه هم هست که اکثرا درون خودمه و میفرماید:سکوت کن
و این جمله عواقبی دارد.....
عمیقا دلم میخواد برای یکی یه دل سیر چس ناله کنم.بهش نیاز دارم که میگما ولی دوتا موضوع هست اولش اینکه عادت کردم تقریبا خیلی حرف نزنم نمیتونم خیلی حرف بزنم دومیش و مهمترینش اینه که کسی نیس اصن-_-
من موندم که اگر من این همه اضافیم تو این خونه تو این دنیا چرا منو به دنیا آوردن؟!و سوال بعدی اینه که واقعا جای من کجاس؟!
برچسب:
نویسنده: نیکی شمس